Gotver, gotver, gotver. De ene telefoon na de andere al vandaag. Ik probeer al sinds 8u vanmorgen een nieuw blogtekstje te schrijven, maar omdat mijn idiote kop vandaag toevallig in de regionale editie van Het Nieuwsblad staat, belt iedereen me op en slaag ik er maar niet in om “in mijn tekst te geraken”. Ik moet dat in alle rust en stilte kunnen doen. Ik heb de krant dan zelf nog niet eens gezien. Ik moet het tot vanavond met het artikel op de website van Het Nieuwsblad doen. Ik kom hier dan ook doorgaans niet buiten, tenzij madam me meesleurt naar een Elliott Murphy concert. En als ik dan al eens buiten kom voor een Elliott Murphy concert gebeuren er toch alleen maar rampen. Maar bon, iedereen behalve ik heeft vandaag mijn stomme kop dus in de krant al zien staan. Sorry alvast als ik uw maaginhoud van vanmorgen terug naar boven gehaald heb. Zelfs Peter schrok wakker toen hij vanmorgen zijn krant opensloeg en belde me op. Over hem heb ik het hier overigens nog nooit gehad op mijn blog, terwijl hij eigenlijk mijn beste en “oudste” vriend sinds 30 jaar is. Ik had zelfs de eer zijn getuige te mogen zijn op zijn huwelijk in 2004, maar vreemd genoeg heb ik hem sindsdien wat verwaarloosd. Nuja, sindsdien zijn mijn psychische problemen natuurlijk ook in alle hevigheid toegenomen; dat wel. En misschien weet hij niet goed hoe hij daarmee moet omgaan. Me met rust laten of niet. Hij mag bij deze in ieder geval weten dat hij hoe dan ook altijd welkom is en blijft. Maar op de één of andere vreemde manier slagen we erin mekaar om de zoveel tijd jaren aan een stuk te ontlopen om vervolgens dan weer een hele periode mekaars deur plat te lopen. We hebben dan ook een speciale band en we kennen elkaar door en door. Eigenlijk zijn we hetzelfde soort tweelingbroers als The Gutter Twins Mark Lanegan & Greg Dulli. Ik speel dan maar voor Mark Lanegan; ik ben tenslotte ook hetzelfde soort wandelende lijk als de echte. Hij mag dan Greg Dulli zijn. Net zoals vroeger, halverwege de jaren ’80, op de speelplaats van de lagere school van Don Bosco Halle dus. Alleen speelden we toen The A Team na. Dan was hij Face en ik Murdock.