Als ik ooit eens 5 minuten tijd heb…

Ik dacht dat ik nog niet goed wakker was deze morgen, het is tenslotte maandag, en even dacht ik dat ik 2 jaar terug geslingerd was in de tijd. Maar nee, sommige sites lopen gewoon een beetje achter met hun cd-recensies. Beste Cutting Edge-kindertjes: ‘Trouble’ van Ray LaMontagne kocht ik al op vrijdag 19 november 2004 bij Eddy’s Records te Halle, zoals jullie kunnen nagaan op jullie eigen forum. Nederlandstalige cd-recensies over dit album verschenen destijds onder andere in Humo, Oor en webzines als folkforum, fileunder, kindamuzik,  altcountry.nl en ctrlaltcountry.be om er maar een paar te noemen. Zelf schreef ik destijds onder andere dit over deze cd op mijn ouwe blog:

 

Bovendien stond niemand minder dan Ethan Johns, vooral bekend om zijn werk voor Ryan Adams, in voor de produktie van de plaat. Het is dan ook logisch dat ‘Trouble’ in eerste instantie doet denken aan ‘Heartbreaker’, het hemelse debuut van Ryan Adams. Bij nader inzien stelde ik echter vast dat Ryan Adams en Ray LaMontagne toch minder met elkaar gemeen hebben dan ik aanvankelijk dacht. Want waar het eerder rauwe ‘Heartbreaker’ van de gemeen klinkende Adams diepe krassen in de ziel kerft, zalft het subtiele ‘Trouble’ van de zachtjes hees zingende LaMontagne het gemoed van de luisteraar. Het maakt dat ik beide platen uiteindelijk even hartverscheurend mooi vind.

 

Twee jaar later vind ik ‘Trouble’ nog even mooi als toen en ik bedacht de cd enkele weken geleden met een welverdiende plaats 31 in mijn cd top 50 van de laatste 5 jaar. Bovendien heb ik niets tegen het feit dat tijdloze, vergeten platen vandaag nog steeds besproken worden op webzines. Maar dat ze dat dan doen in een aparte rubriek zoals bijvoorbeeld de ‘Onbeperkt houdbaar’ rubriek van Goddeau. De bedoeling van gewone cd-recensies is immers dat men nieuwe cd’s signaleert en bespreekt. Zo leerde ik het destijds tenminste in mijn cursus redactietechnieken.

 

Ondertussen verscheen enkele weken geleden de nieuwe cd ‘Till the sun turns black’ van Ray Lamontagne. Bart Ebisch van Hanx kwam zowat als eerste met zijn recensie over dit nieuwe album. En als die van Cutting Edge nog eens 5 minuten tijd hebben, verschijnt hun recensie wellicht ergens in 2008.  Slaapwel!

5 gedachten over “Als ik ooit eens 5 minuten tijd heb…

  1. ik vond het anders behoorlijk onnozel met de nieuwe cd die sinds enkele weken in de – betere – winkels ligt… de vijgen na Pasen waren weer laat dees jaar mè gedacht… ze waren al serieus vermuft…

    Bovendien: iedere week worden er wel cd’s heruitgebracht: deluxe-editions en.; zo kan je begot nog recensies beginnen schrijven over cd’s uit de jaren ’60 – ’70 – ’80 -’90…

    Daarom: dergelijke recensies horen eerder in een aparte rubriek thuis: ‘klassiekers’, ‘heruitgebracht’ of whatever ge het wilt noemen… Zelfs OOR, Revolver, Uncut,… hebben aparte rubrieken voor heruitgaves!

    Like

  2. geen dank voor de 4 bezoekers naar uwe site vanwege mijn link… negatieve kritiek is ook reklam mè gedacht 😉

    Like

Reacties zijn gesloten.